به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حوزه نمایندگی ولی فقیه ر جمعیت هلال احمر؛ در این نشست، سید احمد نادمی، مترجم، نویسنده و منتقد ادبی، به نقد و تحلیل فیلم پرداخت و با تمرکز بر مفاهیمی همچون ارزش جان انسان، زندگی و مرگ، رنج انسانی، مقاومت، شهادت، حقیقت و مسئولیت اجتماعی هنر، لایههای مختلف این مستند را مورد بررسی قرار داد.
فاطمه حسونه؛ روایت یک انسان در متن جنگ
مستند «جانَت را در دستت بگیر و راه برو» روایتی از زندگی و تجربههای فاطمه حسونه، عکاس جوان فلسطینی است که در شرایط جنگی غزه، از طریق ارتباط تصویری با فیلمساز، بخشی از زندگی روزمره، دغدغهها، آرزوها، ترسها و امیدهای خود را روایت میکند.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
در این نشست تأکید شد که اهمیت شخصیت فاطمه در فیلم، صرفاً به سرنوشت تراژیک او محدود نمیشود. او پیش از آنکه یک قربانی جنگ باشد، یک انسان، عکاس و راوی است؛ کسی که میکوشد در دل ویرانی، زندگی را ببیند، آن را ثبت کند و به دیگران نشان دهد.
یکی از نکات مورد توجه در تحلیل نادمی، حضور پررنگ زندگی و امید در رفتار فاطمه بود؛ ویژگیای که مانع از آن میشود که فیلم صرفاً به روایتی احساسی از رنج و ویرانی تبدیل شود. فاطمه با دوربین خود تلاش میکند نشان دهد که غزه، با وجود همه محدودیتها و دشواریها، همچنان محل زندگی انسانهایی است که رویا، خاطره، امید و آینده دارند.
مقاومت؛ اصرار بر زندگی و ثبت حقیقت
در تحلیل ارائهشده در این نشست، مفهوم مقاومت در فیلم، تنها در معنای مواجهه نظامی با جنگ تعریف نشد؛ بلکه در معنایی انسانیتر، به اصرار بر زندگی، حفظ کرامت، ثبت حقیقت و نپذیرفتن حذف و فراموشی نیز پیوند خورد.
از این منظر، ادامه فعالیت فاطمه بهعنوان عکاس در شرایطی که زندگی روزمره با جنگ و مرگ درهم آمیخته است، خود واجد معنایی از مقاومت است. او تلاش میکند آنچه را میبیند ثبت کند و از خلال تصویر، بر وجود انسانها و زندگی آنان گواهی دهد.
لبخندها، دغدغهها، رویاهای شخصی و تلاش او برای ادامه فعالیت حرفهای، در کنار تصاویر ویرانی، یکی از مهمترین تضادهای معنایی فیلم را شکل میدهد؛ تضادی که نشان میدهد مقاومت گاه نه در قالب کنشهای بزرگ و آشکار، بلکه در ادامه دادن زندگی و حفظ امکان امید ظهور پیدا میکند.
شهادت؛ از مرگ یک انسان تا گواهی بر حقیقت
سرنوشت فاطمه حسونه نیز به فیلم معنایی متفاوت بخشیده است. شهادت او و اعضای خانوادهاش موجب شده تصاویر و گفتوگوهای ثبتشده در فیلم، فراتر از یک روایت سینمایی معمولی دیده شود و به سندی از یک زندگی ناتمام و بخشی از حافظه انسانی یک دوره تاریخی تبدیل شود.
در این نشست مطرح شد که آگاهی مخاطب از سرنوشت فاطمه، تجربه تماشای فیلم را تغییر میدهد. گفتوگوها، تصاویر و لحظات روزمرهای که در ابتدا ممکن است صرفاً بخشی از یک روایت مستند به نظر برسند، پس از دانستن سرنوشت او، معنایی تازه پیدا میکنند و به نوعی شهادتنامهای تصویری از زندگی، رنج و امید یک انسان بدل میشوند.
از این منظر، مفهوم شهادت در فیلم را میتوان در دو سطح مورد توجه قرار داد: نخست، شهادت به معنای جانباختن انسان در متن جنگ و دوم، شهادت دادن و گواهی کردن بر حقیقت از طریق ثبت تصویر و روایت. فاطمه در هر دو معنا، در مرکز روایت قرار دارد؛ انسانی که تلاش کرد واقعیت پیرامون خود را ثبت کند و سرنوشت او، این تصاویر را به گواهی ماندگار از آن واقعیت تبدیل کرده است.
از تصویر جنگ تا مسئله ارزش جان انسان
از دیگر محورهای اصلی نشست، بررسی جایگاه انسان در شرایط جنگ و بحران بود. در این چارچوب، فیلم صرفاً روایتی درباره یک جغرافیا یا یک درگیری نیست؛ بلکه مخاطب را با پرسشی بنیادی مواجه میکند: در میان انبوه اخبار، تصاویر و آمار، چگونه میتوان همچنان جان و کرامت هر انسان را دید؟
نادمی در تحلیل خود بر اهمیت عبور از نگاه صرفاً خبری به جنگ و توجه به تجربه زیسته انسان تأکید کرد. از این منظر، فاطمه نه یک عدد در میان آمار قربانیان، بلکه انسانی با شخصیت، آرزو، روابط، خاطرات و آیندهای است که میتوانست داشته باشد.
همین رویکرد، فیلم را با مفاهیمی همچون حفظ جان، ارزش زندگی، مسئولیت اجتماعی و ضرورت توجه به رنج انسانها پیوند میدهد؛ مفاهیمی که در حوزه فعالیتهای فرهنگی و انسانی هلالاحمر نیز جایگاهی بنیادین دارند.
سینما؛ امکان ثبت حقیقت و روایت رنج
در بخش دیگری از نشست، ظرفیت سینمای مستند برای مواجهه با مسائل انسانی مورد توجه قرار گرفت. سینما در این نگاه، تنها ابزاری برای بازنمایی یک رویداد نیست؛ بلکه میتواند با نزدیک شدن به زندگی انسانها، مخاطب را از سطح خبر و آمار عبور داده و با تجربه واقعی و انسانی رنج مواجه کند.
یکی از ویژگیهای قابل توجه فیلم نیز همین است که روایت خود را از طریق ارتباط مستقیم و گفتوگو شکل میدهد و به تدریج مخاطب را با شخصیت فاطمه و جهان او آشنا میکند. به این ترتیب، فیلم از یک روایت صرفاً سیاسی یا خبری فاصله میگیرد و به پرسشهایی درباره زندگی، مرگ، امید، مقاومت، حقیقت و مسئولیت انسان در برابر رنج دیگران میرسد.
در عین حال، در نقد ارائهشده، ساختار فیلم و جایگاه فیلمساز نیز مورد توجه قرار گرفت و این پرسش مطرح شد که مرز میان روایت زندگی سوژه و حضور فیلمساز در شکل دادن به این روایت کجاست. این مسئله یکی از وجوه قابل تأمل اثر و بخشی از بحث تحلیلی نشست بود.
مهر و ماه ؛ پیوند فرهنگ، هنر و مسئولیت انسانی
برگزاری این نشست در چارچوب فعالیتهای فرهنگی و پژوهشی فصلنامه مهر و ماه ، فرصتی برای گفتوگو درباره موضوعاتی بود که فراتر از حوزه سینما، با مسائل بنیادین انسانی و اجتماعی ارتباط دارند.
انتخاب این فیلم برای نقد و بررسی، از این منظر اهمیت داشت که مفاهیمی همچون حفظ جان انسان، ارزش زندگی، مقاومت در برابر فراموشی، شهادت، ثبت حقیقت و مسئولیت اجتماعی را در قالب یک اثر هنری پیش روی مخاطب قرار میدهد.
نشست نقد و معرفی «جانَت را در دستت بگیر و راه برو» در نهایت تلاش کرد از دریچه سینما، به پرسشی فراتر از خود فیلم بپردازد: در جهانی که رنج انسانها به سرعت به خبر و عدد تبدیل میشود، چگونه میتوان همچنان انسان را دید و نسبت به جان و سرنوشت او مسئول بود؟
این برنامه به همت دفتر نمایندگی ولیفقیه در مؤسسه علمیکاربردی هلال ایران و فصلنامه فرهنگی و پژوهشهای کاربردی مهر و ماه برگزار شد و زمینهای برای گفتوگو میان فرهنگ، هنر و مفاهیم انسانی مرتبط با رسالت اجتماعی فراهم آورد.
10/8/2026 11:52:49 AM