به مناسبت میلاد حضرت زهرا (س)

مژ دگانی بده ای دل که زه الطاف خدا صدف بحر نبوت گهر آورده برون ناگهان چهار بانوی بزرگوار در حین وضع حمل خدیجه کبری وارد شدند و با جلال و شکوه نوزاد متولد شد. شور و شعف و هلهله در میان فرشیان و عرشیان بر پا شد. با آمدن ریحانه الرسول پدر از همه شادمان تر بود زیرا با تولدش او دیگر تنها نبود و در مصایب و مشکلات عدیده سنگ صبوری داشت که رازهای دلش را با وی در میان بگذارد.

با تولد فاطمه دیگر خاکروبه بر روی دوش نبی (ص) فرو نمی ریخت و کسی بود که روی زخم های حاصل از جنگ التیام بگذارد. فاطمه اگر چه یک دختر بود ولی برای پدرش به منزله مادر بود تا جایی که او را ام ابیها خطاب می‌کرد.

بی تردید روشنی چشم پیامبر برایش اولین اولویت بود و این همان چیزی است که در قرآن به کرات به آن پرداخته شده است. در مباهله و در آیه تطهیر در اجر و مزد رسالت و در هر واقعه حساس این فاطمه(س) و عزیزانش بودند که در صدر بودند.

با آمدن فاطمه همه انان که پیامبر را مورد تمسخر قرار می دادند و ابتر خطاب می کردند پاسخ محکمی دریافت کردند و با آمدن فاطمه امپراطوری پسر سالاری جاهلی عرب در هم کوبید. علاقه وافر نبی خدا به زهرا(س) جایگاه دختر و زن و همسر و مادر را در فرهنگ جزیره العرب به موقعیت ممتاز بدل کرد و این رویداد مبارک به یمن قدم حورا بود.

ریحانه رسول کنار پدر بود تا به سن رشد رسید و اکنون سیل خواستگاران برای ازدواج با فاطمه (س) خانه پیامبر را دق الباب می‌کردند و هر بار پدر پاسخ می‌دهد که منتظر پاسخ جبریل است تا امیر المومنین (ع) به خواستگاری فاطمه(س) آمدند و در میان هلهله فرشتگان مقدمات شکل گیری موفق ترین خانواده و برترین نسل و پاک ترین سلاله فراهم شد و چه پیوند نیکویی شکل گرفت.

دیگر پیامبر صاحب یک نسل طیبه، طاهر و ممتاز می‌شد که معدن رسالت بودند. پدر در شب عروسی وقتی دست علی(ع) را دستان زهرا(س) مین هاد فرمود با دخترم مدارا کن زیرا فاطمه (س) پاره جگر من است و خوشحالی ‌واندوهش سرور و نگرانی من است علی (ع) جان فاطمه ام (س) امانتی در دست توست.

تولد آن بانوی بزرگوار بر  بانوان، دختران و مادران ما که مفتخر هستند به داشتن الگوی چون فاطمه(س) و جای بر جای قدم های فاطمه (س) قدم برمی دارند مبارک باد.

سید طه موسوی

مسئول دفتر نمیندگی ولی فقیه در موسسه علمی – کاربردی هلال احمر