S
Header
کد خبر : 63242
به مناسبت ولادت حضرت ابوالفضل(ع) و روز جانباز

عباس، اسوه فداکاری، شجاعت و فضیلت

سرویس اخبار
امشب از خانه علی(ع) نوری به آسمان می رود. ملکوتیان، تولد کودکی را مژده می دهند که روزی علم بر دوش حماسه ای را رقم می زند. دلاور مردی که پدر، رشادت و جوانمردی به او بخشید و مادر شیر شهامت به او نوشاند. عباس پسر علی، صفحه درخشان کتاب تاریخ که به همگان درس وفا و ایثار آموخت.
چهارشنبه 21 فروردین 1398 ساعت 08:34
حوزه نمایندگی ولی فقیه در هلال احمر
عباس، اسوه فداکاری، شجاعت و فضیلت امشب از خانه علی(ع) نوری به آسمان می رود. ملکوتیان، تولد کودکی را مژده می دهند که روزی علم بر دوش حماسه ای را رقم می زند. دلاور مردی که پدر، رشادت و جوانمردی به او بخشید و مادر شیر شهامت به او نوشاند. عباس پسر علی، صفحه درخشان کتاب تاریخ که به همگان درس وفا و ایثار آموخت. http://Media.nvhelal.ir//Image/2019/04/201904106474963072_Thum.jpg عباس،,اسوه,فداکاری،,شجاعت,و,فضیلت nvhelal

عباس بن علی (ع) در چهارم شعبان سال 26 هجری قمری در مدینه متولد شد. وی در دامان امیرالمؤمنین علی (ع) و مادر گرامی اش ام البنین پرورش یافت که او را به مظهر غیرت، ایثار و شجاعت، بدل ساخت.

فضائل اخلاقی حضرت عباس(ع) ناشی از برخورداری از ارزش های والای انسانی و دوری از گناه و عبادت مخلصانه به درگاه احدیت و تواضع در مقابل پدرش امیرمؤمنان(ع) و برادرانش امام حسن(ع) و امام حسین(ع) است. با وجود این فضائل بی شمار وجود حضرت عباس سرشار از کنیه ها و القاب بسیار پسندیده ای گردید که هر کدام، بیانگر یکی از ابعاد درخشان وجودی و زندگی پرنور اوست.

ابوالفضل

در مورد این کنیه برخی از تاریخ نویسان این گونه نقل کرده اند که حضرت عباس(ع) فرزندی به نام فضل داشـته اسـت و به همین دلیل او را پدر فضل می خواندند. البته حتی اگر این روایت صحت نداشته باشد و ایشان پسری به نـام فـضل هم نداشته است، باز هم این کنیه با شخصیت اخلاقی و معنوی آن بزرگوار همخوانی کامل دارد. عباس(ع )به راسـتی سـرچشمة فـضل و فضیلت به شـمار مـی رود چرا که با تمام وجـود و تا آخرین قطره خون خویش فدای دفاع از فضایل و ارزشهای الهی کرد.

قمر بنی هاشم

حضرت عباس(ع) از زیبایی ویژه ای برخوردار بود و همگان به خاطر سیما و سیرت ملکوتی، قامت رشید و ابهت پرشکوهش او را " ماه خاندان بنی هاشم " می خواندند که به راستی که لقبی برازنده او نیز بود.

باب الحوائج

عباس(ع) در اثر فداکاری ها و اخلاص در پیشگاه خداوند دارای مقام بسیار ارجمند و آبروی ویژه می باشد و خداوند مقام و لقب «باب الحوائج» را به ایشان عطا فرمود و وجود عظیم او را شایسته این لقب دانست. توسل به ایشان موجب برآورده شدن حاجات است و پذیرش شفاعتش قطعی است. در روایات آمده است که پیامبر به علی(ع) می فرماید: « به دخترم زهرا(س) بگو؛ برای شفاعت و نجات امت چه داری؟ حضرت علی(ع) بعد از ابلاغ این پیام به حضرت زهرا(س) چنین پاسخ می شنود: «ای امیرمؤمنان! دو دست بریده پسرم عباس(ع) برای ما در مورد مقام شفاعت، کافی است. »

سقّا

منصب سقایی و آب دادن به تشنگان، از مستحبات و گاه واجبات دینی شناخته می شود.  حضرت ابوالفضل نیز در ماجرای کربلا از مدینه تا مکه و از مکه تا کربلا سرپرست آب رسانی به کاروان امام حسین(ع) بود و با لب تشنه نیز به شهادت رسید.

علمدار

علمدار به معنای دارنده بیرق لشکر است و ابوالفضل نیز بسان نگینی در برگیرنده علم سرافرازی است که نمایانگر انسجام سپاه، استمرار مبارزه و خروش علیه دشمن است. نگهداری این نشان پرافتخار، به عهده ابوالفضل بود.

کمالات معنوی عباس بن علی(ع) به قدری است که در این چند خط نمی گنجند و تنها چند مورد دیگر از ابعاد وجودی ایشان در ادامه بررسی شده است.

عزت نفس و خویشتن داری

ابوالفضل(ع) در صحنه کربلا،عزت نفس و خویشتن داری را به معنای واقعی مجسم ساخت. آن جا که حـاضر نـشد به سوی ستمگران اموی گرایش نشان دهد و در حالی که سران دشمن به شرط کناره گیری از اردوی برادرش، وعده فرماندهی کل قوا را به او دادند، بر وعده آنها تمسخری زد و با شوق به میدان جهاد با آن مفسدان رفت تـا عزت نفس را معنا کند و به انسانها بفهماند که زیستن با ستمگران مساوی با ذلت است و در راه دفاع از دین و آزادگی، جان خود را فدا کرد.

علم و دانش

حضرت ابوالفضل، در کودکی و نوجوانی به سان ماه که از خورشید نور می گیرد از وجود پدر و علم و معرفتش ، نور می گرفت. علی درباره ی دانش اندوزی فرزند خود چنین می فرماید: «همانا فرزندم عباس، در کودکی علم آموخت و معارف را از من فرا گرفت»
جهاد با نفس

حضرت عباس(ع) در ستیز با دشمن، سنگ تمام گذاشت. بدنش مجروح گشت، دست هایش قطع شد، عمود آهنین بر فرقش زدند و تیر به چشم و مشک آب او رسید ولی جهاد با نفس او به مراتب با ارزشمند تر و آموزدنده تر است، زیرا با آن که لب تشنه بود زمانی که به یاد لب تشنه ی برادر و کودکان تشنه اش افتاد، آب را بر روی شریعه ریخت که نشان از جهاد عظیم وی با نفس خویش است


با آرزوی توفیق زیارت بارگاه شریفش در دنیا و شفاعتش در آخرت. ان شاءالله.

السّلام علیک ایّها العبد الصّالح المطیع لله و لرسوله و لأمیرالمؤمنین و الحسن و الحسین صلّی الله علیهم اجمعی

4/10/2019 8:34:24 AM